zaterdag 26 juli 2014

Een bewogen drukke week.

Een bewogen week door alle trieste gebeurtenissen en beelden.
Een drukke week in vele opzichten, druk op het werk en ook de postbode kwam veelvuldig aan de deur.
Het begon met een verzoek voor het ruilen van siggy's, met twee zussen uit het zuiden van het land. Eentje heb ik al terug ontvangen de andere is denk ik nog onderweg.
Ik kwam erachter dat ik geen voorraad meer had dus ik moest wat nieuwe maken.
 En later in de week kwam deze uit Duitsland, met nog een verzoek voor een vriendin. dus morgen nog maar even een paar extra maken want wie weet volgen er nog een paar.
  Dinsdag hadden we bee in de kleine vorm, ons oorspronkelijke clubje. We hebben heerlijk in de tuin zitten werken, en dat resulteerde voor mij in een nieuw POTC blok, met zwaantjes op de hoeken.
Ook werd het weer tijd om de lapjesruil te doen , het is natuurlijk vakantie tijd dus ik ontving mijn lapjes vroeg. En wat een feestje was het weer. Elf mooie paarse lapjes kwamen van Greet Bosma op mijn deurmat, hartelijk dank Greet het was keurig verzorgd.
De lapjes voor mijn ruilmaatje gaan maandag op de post, zij is nu met vakantie.
 
En lijkt het je leuk om mee te ruilen dan kun je de informatie lezen op de link in de zijbalk op mijn blog met het plaatje van hiernaast. Ik heb nog geen slechte ruil gemaakt. Als je maar duidelijk maakt wat je zoekt en wat je in de aanbieding hebt, dan komt het helemaal goed.
En hebben jullie ook zo genoten van de mooie brede rand, zo leuk om in drie verschillende stijlen uit te voeren. Helaas had ik met de blauw/ rode  een beetje pech.
Ik had me verteld over de hele breedte en toen ik de sterren erin wilde borduren paste het van geen kant.
Er moest een tornmesje aan te pas komen en de hele rand moest opnieuw.
Gisteravond maakte ik het laatste steekje en kan ik zo beginnen met de nieuwe twee randjes, dit zijn wel weer hele smalle, dus snel klaar.

Iedereen weer een fijne week, hopelijk niet te warm.
Groeten van Ria ;0))
 
 

zaterdag 19 juli 2014

Je maakt een aantal blokken en dan............

Nu er 8 blokken klaar zijn ben je nieuwsgierig hoe het eruit gaat zien als het in elkaar zit. Nu was ik deze week bij Vlijtig Liesje (klik).
Eigenlijk om tussenvulling te kopen, maar ja het is zo'n lief winkeltje met zulke mooie stofjes, dat ik besloot om stof voor de tussenblokjes te kopen. Er waren net mooie stofjes van Marcus Brothers binnengekomen, en ik koos voor een een paars/rose stofje met een klein printje. Verder bleven er nog wel wat andere lapjes aan mijn vingers kleven hoor. Nog een klein beetje in de vakantie modus haha....
En ik moet zeggen het ziet er leuk uit en kan ik uitrekenen hoeveel ik van de lichte stof nodig heb. Ik had een lap in Amerika gekocht en het zal erom spannen want het liefst heb ik alles in dezelfde stof.

En dan kom je op donderdag thuis en zet de tv aan en hoort vaag iets over een ramp, op het werk heb ik er niets van meegekregen. En dan staat de wereld stil, een vliegtuig blijkt neergehaald boven de Oekraïne, vreselijk. Worden de mensen dan nooit wijzer. Ik wil hier graag mijn medeleven kenbaar maken voor alle nabestaanden, vrienden en bekenden, er zijn gewoon geen woorden voor.

Hierbij wil ik het voor deze week laten.
Ria ;0))
 

zaterdag 12 juli 2014

Bee van de Breukelse Bijtjes.

Allereerst wil ik alle lezers bedanken die een leuke reactie hebben achtergelaten op mijn verslag over de reis Naar Ohio, leuk dat er zoveel interesse voor is.
En dan sta je weer met beide op de grond en moet je weer aan het werk. Deze keer had ik toch wel erg veel moeite om een start te maken en ben blij dat het weer weekend is. Maar de dinsdag was weer voor de'' Bijtjes''. het begon al goed met de cadeautjes die we voor de thuisblijvers mee hadden gebracht. En je snapt wel er is meer gekwekt dan gewerkt. Er werd vooral achteruit gewerkt, eens wat anders.
Lenie heeft haar blokken die ze niet gebruikte voor een quilt, tot deze leuke sampler omgetoverd. Geregen en kan worden gequilt.
Marry maakte een leuke quilt voor een kennis die voor de vierde keer gaat verhuizen. Op de witte gedeelten komen nog bloemenslingers , een beginnetje is al gemaakt.
En dinsdag was ze druk doende met een kerstkleedje, een voorbeeldje voor de dames die bij haar thuis op de bee komen.
En dit is het enige wat er uit mijn vingers kwam een nieuw blok van Lucy Boston.
En deze maakte ik de week daarvoor, eigenlijk zijn ze te snel af maar het is ook zo leuk om te doen.
Nel was weer druk met het haken van een kussenovertrek. En verder ging iedereen verder met onder handen zijnde projecten.
Vanavond met de beentjes op de bank en voor het laatst Oranje bekijken.
Natuurlijk ga ik de nieuwe randjes maken, gelukkig waren ze niet zo moeilijk de afgelopen weken zodat ik ze makkelijk kon inhalen.
Deze week ga ik tussenvulling kopen voor mijn hartjes quilt, eindelijk ga ik hem afmaken en wel voor een jonge dame van 12 jaar.

Iedereen een fijne week toegewenst, grotjes van Ria ;0))
 
 

zondag 6 juli 2014

Reis naar Ohio.

De laatste dag, Laura is al heel vroeg op en haalt voor de laatste keer Nettie en Emma op om nog twee quiltwinkels te bezoeken. 
Hier spendeer ik bijna mijn laatste dollars, een paar mooie paarsjes en een ecru lap voor mijn POTC. En een hele voordelige scrabbag met bruikbare lapjes. Gelunched met de dames en ze naar huis gebracht.


We rijden door een gebied waar veel Swartzentruber Amish wonen, die weigeren om een gevaren  driehoek op hun voertuigen te gebruiken . Wat veel ongelukken veroorzaakt. Het is daar s'avonds natuurlijk erg donker zonder verlichting. Ook wordt hier veel zwart gedragen.
Er wordt hard gewerkt op het land, want het hooi moet wel droog opgeborgen worden.
Onderweg brengen we een bezoek aan een Amish winkeltje aan huis, in de basement, de meeste huizen zijn tegen een heuvel gebouwd. Ook hier mochten we geen foto's maken maar ik heb wel het eekhoorntje op de foto gezet. Overall hangen kleine silo's met voer voor deze diertjes en natuurlijk voor de prachtige vogels.
En we moesten even stoppen omdat er een kudde koeien na het melken naar een andere wei werden gebracht.
Onze bestemming was een gezinnetje wat manden maakt en dit aan huis verkocht.
Hier een foto van vader en twee zoontjes. Moeder kwam met baby nr. 11 trots de schuur in, waar wij een mandje kochten. Een hele arme familie die een diepe indruk op ons achterliet.
Na al deze indrukken komen we thuis en werpen ons op de koffers. Zou het er allemaal wel ingaan.
Laura komt wegen en natuurlijk gaat het er niet allemaal in.
 Samen met Marja springt ze in de auto en rijd naar de Walmart. Een van de weinige warenhuizen waar een speciale buggy parkeerplaats is. De thuisblijvers relaxen nog even op de varanda.
Tada, deze koffer is het geworden, daar kan ons gezamelijke  overgewicht wel in.

We gaan dineren bij mrs. Youders, een eetgelegenheid waar je zelf het lekkers op kan scheppen. We moeten even op een tafel wachten. En Laura onze'' reisleidster en chauffeuse''. gaat even lekker in een gemakkelijke stoel.
Als we terug zijn in de B&B praten we nog even na en gaan naar bed.
Morgen nog een lange dag.
 
We laden alle koffers weer in en gaan op weg naar het eerste vliegtuig.
Onderweg komen we langs een plek waar een huwelijk voltrokken wordt, zoveel buggy's en mensen bij elkaar.
Onderweg zien we het landschap veranderen en een beetje weemoedig neem ik afscheid van alle mooie belevenissen. We hebben in een week tijd zoveel meegemaakt.
Laura zegt "mijn verstand hangt aan het raam'', daarmee doelend op de navigatie. Ja die is wel nodig want in dit grote gebied zou je zo maar verdwalen.
 We komen in Cleveland aan en daar werden we weer geconfronteerd met de hectiek van het dagelijks leven. Moeilijk doen met inchecken, maar de vlucht verloopt voorspoedig.

Op het vliegveld van Chicaco probeerd Laura nog een laatste blog te schrijven, maar helaas geen verbinding.
Maar we kunnen toch redelijk snel instappen en we beginnen aan een lange zit en hopen dat we ook nog een beetje kunnen slapen.
Na een goede vlucht komen we aan in Düsseldorf, gelukkig alle koffers zijn meegekomen. We verdelen de buit uit de aangeschafte koffer. En het taxibusje laat niet lang op zich wachten. Voor de laatse keer laden we de koffers in en rijden snel richting Utrecht.
We nemen afscheid van elkaar en gaan huiswaarts. De dat voor de reünie zijn al geprikt nu even afwachten wanneer iedereen kan.

Laura en ook Henk bedankt voor alle goede zorgen. Het was weer piekfijn in orde.

En mocht je interesse gekregen hebben om ook zo'n mooie reis te willen beleven, klik even hier Laurasquiltatelier. Daar krijg je alle informatie die nodig is.




Het was een geweldige ervaring.


 

Reis naar Ohio.

Dag 9, het is zeer vochtig in de lucht vanmorgen maar het beloofd een mooie dag te worden. Hopelijk verdampt het vele vocht wat in de afgelopen avonden en nachten is gevallen . Zodat de gewassen niet te veel te lijden hebben.
We gaan vandaag iets noordelijker en we halen Mary en Emma op  om met ons mee te gaan.
Als eerste stoppen we bij een afgelegen Quilt shop.
Er werden stoffen gekeurd en heel veel gelachen.
 Er was genoeg om aan te schaffen, maar denkende aan de koffer bleef het hier voor mij bij bij een bijenlapje en underfingers. Maar de andere dames waren goed geslaagd.
We vervolgen onze weg en kwamen allerlei leuke borden tegen. Het was prachtig weer en we genoten van de rit. en ondertussen werd er druk gebabbeld in de auto, de dames hadden het erg naar hun zin.
 Op naar een chocoladefabriekje waar "Candy Mary'' gewerkt heeft.
Hier kregen we een inkijkje in de keuken, en kregen een rondleiding van de eigenaar die Mary goed kende. En natuurlijk gingen we de deur niet uit zonder iets te kopen.

We gingen een hapje eten boven een supermarkt, de dames wisten hier goed de gang van zaken  en ook wat het lekkerste ijsje was.
Na het eten gaan we naar beneden om in de supermarkt en in de kookwinkel te snuffelen.
Mary loopt met een paar van ons in de kookwinkel en laat allerlei leuke snufjes zien. Met Marja gaat ze op zoek naar een bloemenvormpje waar de ananas uit het bloempotje van gisteravond gestoken was. Helaas niet gevonden maar ach in onze koffer passen toch nog alleen maar quiltzaken.
Hierna rijden we langzaam langs een mooie route richting de huizen van de dames.  en vertrekken richting huis.Om even lekker van de zon en de rust op de veranda te genieten, af en toe onderbroken door het geklak van de paardenhoeven voor de buggy's.
We reden voor de zekerheid nog even door Berlin, daar kwam ik dit leuke tafereeltje tegen in een tuintje voor de country shop. Er werden nog wat laatste aankopen gedaan, want hier kwamen we echt voor de laatste keer.

S'avonds halen we Eli en Emma plus een kleindochter op, wij eten vanavond bij de jongste zoon en de vader van Amy.
Als we uitstappen rennen de kleintjes op opa af en verschansen zich met hem op de bank van de veranda, opa is duidelijk favoriet.
 Omdat het zo mooi weer is is de tafel buiten gedekt, en alweer een verassing noodles een heerlijke salade en zuccini brood en kippenvleugeltjes met de vermaarde kipkruiden van Emma bereid. Het was heerlijk. Als toetje veel vruchten en ijs, het kan niet op en een echt lekker kopje koffie. Na wat kletsen en genieten van de mooie vogels, je ziet niet iedere dag Kolibries en kardinaalvogels in het wild.Ging Norman de buggy  inspannen met twee paarden, en wie mee wilde kon instappen voor een mooie rit in de avondzon.
En genieten van de wijdsheid en de natuur, nog maar één dagje. Op een hoog punt kijken we naar de ondergaande zon.
 
P1070384