Reünie van de Ohio reis.

Gisteravond was het zover de reünie van de Ohio reis, Nel had ons uitgenodigd om dat bij haar thuis te doen. We werden onthaald met heerlijke soep en broodjes. En hierna kwamen de verhalen los, het was heerlijk om alles weer de revue te laten passeren. En wat hebben we gelachen. Laura had een heerlijke cake gebakken voor bij de koffie,hij was nog warm, smullen maar.

Leuk om te horen hoe iedereen het op haar eigen manier ervaren had.
Laura had voor iedereen nog een klein patroontje en daarbij had ze gedacht aan wat een ieder leuk zou vinden. Ik zal de geschiedenis ingaan als degene die het bezoekje aan de kerstwinkel zeer waardeerde. Mijn patroontje was  een kerstboom. En zo kwam aan deze reis een passend einde, en kunnen we nagenieten van heel veel foto's.
En nu(bijna)alle leuke dingen van dit jaar geweest zijn komt er weer wat regelmaat in mijn leven, zoals vandaag mijn vrije zaterdag. Ik ben vanmorgen druk in de tuin bezig geweest en de grote bak zit al weer vol en de was kan, hoe uniek, buiten drogen. Daarnaast ben ik mijn kasten lekker aan het opruimen en er moet echt veel uit. Maar plank voor plank want er moet wel tijd overblijven voor bijvoorbeeld de randjes, en hebben jullie het al vernomen de dames gaan er volgend jaar mee door.

Ik ben bijna bij, de gekleurde lap loopt 4 randjes achter, en aan  de rood /blauwe moet weer een stuk worden aangezet. Omdat ik begin van dit jaar niet wist of ik dit vol ging houden, ik ken mezelf, ben ik begonnen op een stuk stof wat nog in de kast lag. Gelukkig heb ik hetzelfde bij kunnen krijgen maar er moet nu wel elke keer een stuk worden aangezet. En nu komt het , ik wist niet meer waar ik het gelaten had, en dat zoeken is weer goed voor de kastopruiming. Zoals altijd het geval is lag het gewoon voor mijn neus in de kast bij de lapjes. Maar het voordeel van deze zoektocht was dat ik heel veel borduurgaren heb gevonden. Dus als mijn blog geschreven is ga ik weer aan de slag met de randjes.

En ondertussen zijn er weer twee Lucy Boston blokken klaar.

 Weer twee heel verschillende, er liggen nog drie geknipt dus ik kan vooruit.

Hier wil ik het deze week bij laten en wens iedereen een fijne week, al snel gaat de klok weer terug en gaan we de nachtschuit weer in . Maar we kunnen terugkijken op een prachtige zomer.
Groeten van Ria.

 

Reis naar Ohio.

De laatste dag, Laura is al heel vroeg op en haalt voor de laatste keer Nettie en Emma op om nog twee quiltwinkels te bezoeken. 

Hier spendeer ik bijna mijn laatste dollars, een paar mooie paarsjes en een ecru lap voor mijn POTC. En een hele voordelige scrabbag met bruikbare lapjes. Gelunched met de dames en ze naar huis gebracht.

We rijden door een gebied waar veel Swartzentruber Amish wonen, die weigeren om een gevaren  driehoek op hun voertuigen te gebruiken . Wat veel ongelukken veroorzaakt. Het is daar s'avonds natuurlijk erg donker zonder verlichting. Ook wordt hier veel zwart gedragen.

Er wordt hard gewerkt op het land, want het hooi moet wel droog opgeborgen worden.

Onderweg brengen we een bezoek aan een Amish winkeltje aan huis, in de basement, de meeste huizen zijn tegen een heuvel gebouwd. Ook hier mochten we geen foto's maken maar ik heb wel het eekhoorntje op de foto gezet. Overall hangen kleine silo's met voer voor deze diertjes en natuurlijk voor de prachtige vogels.

En we moesten even stoppen omdat er een kudde koeien na het melken naar een andere wei werden gebracht.

Onze bestemming was een gezinnetje wat manden maakt en dit aan huis verkocht.

Hier een foto van vader en twee zoontjes. Moeder kwam met baby nr. 11 trots de schuur in, waar wij een mandje kochten. Een hele arme familie die een diepe indruk op ons achterliet.

Na al deze indrukken komen we thuis en werpen ons op de koffers. Zou het er allemaal wel ingaan.
Laura komt wegen en natuurlijk gaat het er niet allemaal in.

 Samen met Marja springt ze in de auto en rijd naar de Walmart. Een van de weinige warenhuizen waar een speciale buggy parkeerplaats is. De thuisblijvers relaxen nog even op de varanda.

Tada, deze koffer is het geworden, daar kan ons gezamelijke  overgewicht wel in.

We gaan dineren bij mrs. Youders, een eetgelegenheid waar je zelf het lekkers op kan scheppen. We moeten even op een tafel wachten. En Laura onze'' reisleidster en chauffeuse''. gaat even lekker in een gemakkelijke stoel.
Als we terug zijn in de B&B praten we nog even na en gaan naar bed.
Morgen nog een lange dag.

 
We laden alle koffers weer in en gaan op weg naar het eerste vliegtuig.

Onderweg komen we langs een plek waar een huwelijk voltrokken wordt, zoveel buggy's en mensen bij elkaar.

Onderweg zien we het landschap veranderen en een beetje weemoedig neem ik afscheid van alle mooie belevenissen. We hebben in een week tijd zoveel meegemaakt.
Laura zegt "mijn verstand hangt aan het raam'', daarmee doelend op de navigatie. Ja die is wel nodig want in dit grote gebied zou je zo maar verdwalen.
 We komen in Cleveland aan en daar werden we weer geconfronteerd met de hectiek van het dagelijks leven. Moeilijk doen met inchecken, maar de vlucht verloopt voorspoedig.

Op het vliegveld van Chicaco probeerd Laura nog een laatste blog te schrijven, maar helaas geen verbinding.

Maar we kunnen toch redelijk snel instappen en we beginnen aan een lange zit en hopen dat we ook nog een beetje kunnen slapen.

Na een goede vlucht komen we aan in Düsseldorf, gelukkig alle koffers zijn meegekomen. We verdelen de buit uit de aangeschafte koffer. En het taxibusje laat niet lang op zich wachten. Voor de laatse keer laden we de koffers in en rijden snel richting Utrecht.

We nemen afscheid van elkaar en gaan huiswaarts. De dat voor de reünie zijn al geprikt nu even afwachten wanneer iedereen kan.

Laura en ook Henk bedankt voor alle goede zorgen. Het was weer piekfijn in orde.

En mocht je interesse gekregen hebben om ook zo'n mooie reis te willen beleven, klik even hier Laurasquiltatelier. Daar krijg je alle informatie die nodig is.

Het was een geweldige ervaring.

 

Reis naar Ohio.

Dag 9, het is zeer vochtig in de lucht vanmorgen maar het beloofd een mooie dag te worden. Hopelijk verdampt het vele vocht wat in de afgelopen avonden en nachten is gevallen . Zodat de gewassen niet te veel te lijden hebben.
We gaan vandaag iets noordelijker en we halen Mary en Emma op  om met ons mee te gaan.

Als eerste stoppen we bij een afgelegen Quilt shop.

Er werden stoffen gekeurd en heel veel gelachen.

 Er was genoeg om aan te schaffen, maar denkende aan de koffer bleef het hier voor mij bij bij een bijenlapje en underfingers. Maar de andere dames waren goed geslaagd.

We vervolgen onze weg en kwamen allerlei leuke borden tegen. Het was prachtig weer en we genoten van de rit. en ondertussen werd er druk gebabbeld in de auto, de dames hadden het erg naar hun zin.

 Op naar een chocoladefabriekje waar "Candy Mary'' gewerkt heeft.

Hier kregen we een inkijkje in de keuken, en kregen een rondleiding van de eigenaar die Mary goed kende. En natuurlijk gingen we de deur niet uit zonder iets te kopen.

We gingen een hapje eten boven een supermarkt, de dames wisten hier goed de gang van zaken  en ook wat het lekkerste ijsje was.

Na het eten gaan we naar beneden om in de supermarkt en in de kookwinkel te snuffelen.
Mary loopt met een paar van ons in de kookwinkel en laat allerlei leuke snufjes zien. Met Marja gaat ze op zoek naar een bloemenvormpje waar de ananas uit het bloempotje van gisteravond gestoken was. Helaas niet gevonden maar ach in onze koffer passen toch nog alleen maar quiltzaken.
Hierna rijden we langzaam langs een mooie route richting de huizen van de dames.  en vertrekken richting huis.Om even lekker van de zon en de rust op de veranda te genieten, af en toe onderbroken door het geklak van de paardenhoeven voor de buggy's.

We reden voor de zekerheid nog even door Berlin, daar kwam ik dit leuke tafereeltje tegen in een tuintje voor de country shop. Er werden nog wat laatste aankopen gedaan, want hier kwamen we echt voor de laatste keer.

S'avonds halen we Eli en Emma plus een kleindochter op, wij eten vanavond bij de jongste zoon en de vader van Amy.
Als we uitstappen rennen de kleintjes op opa af en verschansen zich met hem op de bank van de veranda, opa is duidelijk favoriet.

 Omdat het zo mooi weer is is de tafel buiten gedekt, en alweer een verassing noodles een heerlijke salade en zuccini brood en kippenvleugeltjes met de vermaarde kipkruiden van Emma bereid. Het was heerlijk. Als toetje veel vruchten en ijs, het kan niet op en een echt lekker kopje koffie. Na wat kletsen en genieten van de mooie vogels, je ziet niet iedere dag Kolibries en kardinaalvogels in het wild.Ging Norman de buggy  inspannen met twee paarden, en wie mee wilde kon instappen voor een mooie rit in de avondzon.

En genieten van de wijdsheid en de natuur, nog maar één dagje. Op een hoog punt kijken we naar de ondergaande zon.

 

Reis naar Ohio.

Een geweldige dag met prachtig weer en zo gaat het ook blijven. En hopelijk droogt het land een beetje. Na een goed ontbijt vertrekken we weer.

het eerste adres is August Wendell, Hier wordt metaal en zilver en koper gehamert, hier kochten we allemaal wel een ornamentje of schaaltje als aandenken.

Ook hier werd een groepsfoto gemaakt voor een mega buggy.

Onderweg kon je goed zien wat het natuurgeweld had aangericht, kleine aardverschuivingen.

Op weg naar de kerstwinkel, Alleen Marja en ik stappen uit en de rest rijd door naar de quiltwinkel, om ons later weer op te pikken.

En ik ben goed geslaagd, de Engel van de maand mei mijn geboorte maand, gekocht van verjaardagsgeld en natuurlijk een kerstman met quiltmotief. Beiden van Jim Shore natuurlijk. Marja slaagde ook goed , leuke sneeuwpoppen van Jim Shore.
We werden weer opgepikt en vervolgen onze weg.
We gingen naar een Amish winkel met boven een supermarkt en beneden, allerlei dingen en ook Amish kleding, hier kocht ik een zwart satijnen kapje, die had ik nog niet.
En eindje verderop waren twee Quiltwinkels, en bij de tweede kochten Janny en ik mooie Civil War lapjes die we ook weer deelden. Hierna gingen we een hapje eten en konden weer op pad.

We brengen een bezoek aan Mary Zwartzentruber, een oudere dame die in een hele sobere woning woont  en de kleding nog met knopspelden vast heeft.

En de foto's spreken voor zich.
Onderweg naar de B&B gingen we nog even langs Lone star quilts, want ik was toch nog een boekje en een mal van Marti Micell vergeten. En ook de anderen namen nog even een kijkje met resultaat.
Even bijkomen in de B&B om daarna te dineren bij een nieuwe Mary (74).
Dit was een complete verassing.
We werden ontvangen in de tuin waar een kan met peach icetea klaar stond. Zelfgemaakt natuurlijk.

We mochten de woonkeuken betreden en wat een plaatje, het kon zo uit een cullinair blad komen, en we vroegen of we er foto's van mochten maken.
Kaasfondu met gekookte groenten, vlees en zoete aardappeltjes.

Tijd voor dessert, verschillende vruchtjes in deze potjes,hoe leuk. Met een lekker vruchten sausje erbij.

En dan is het nog niet voorbij, deze kleine overheerlijke taartjes werden binnen gebracht, Mary kookt graag, en dat is te merken.

En dan nog een klein ijsje met warme chocolade  om het af te leren. Geweldig en heerlijk.
De kleindochters zorgden dat de vaat weer schoon in de kast kwam. Na een goed kopje koffie kwam het verhaal, Mary verzorgd geregeld een High Tea en daarnaast schildert ze niet onverdienstelijk en geeft ze ook schilderles.. Ze nam ons mee naar haar werkkamer waar alles keurig klaar lag om te beginnen, fantastisch en wat een heerlijk mens.

Deze duizendpoot heeft ook een boekje geschreven met allerlei lekkere dingen. voor ieder had ze een boekje, hartelijk dank Mary.
Na het tekenen van het gastenboek vertrokken we met een volle buik  uit dit zo creatieve huis.

Eenmaal thuis lieten we de dag nog eens passeren odner het genot van een kopje thee. In de gezellige huiskamer van de B&B werden de tasjes omgedraaid om te kijken wat iedereen gescoord had die dag.